تربیت
Tarbiat.Org

تفسیر سوره زخرف
حاج شیخ محسن قرائتی

سوره 43. زخرف آیه 14،13

آیه
لِتَسْتَوُاْ عَلَی‏ ظُهُورِهِ ثُمَّ تَذْکُرُواْ نِعْمَةَ رَبِّکُمْ إِذَا اسْتَوَیْتُمْ عَلَیْهِ وَ تَقُولُواْ سُبْحَانَ الَّذِی سَخَّرَ لَنَا هَذَا وَ مَا کُنَّا لَهُ مُقْرِنِینَ‏
وَإِنَّآ إِلَی‏ رَبِّنَا لَمُنقَلِبُونَ‏
ترجمه
تا بر پشت آنها قرار گیرید و آنگاه که بر آن استقرار یافتید نعمت پروردگارتان را یاد کنید و بگویید منزّه است آن که این مرکب را برای ما رام کرد و ما بر آن توانا نبودیم.
و همانا ما به سوی پروردگارمان باز خواهیم گشت.
پیام ها
1- بهره‏گیری از نعمت‏ها باید همراه یاد خدا و تشکّر از او باشد (نه سبب غرور و غفلت). «لتستوا... ثمّ تذکّروا»
2- نعمت‏ها و تناسب آنها با نیازها، جلوه‏ای از ربوبیّت الهی است. «نعمة ربّکم»
3- راه شکر را از خدا بیاموزیم. «تذکّروا نعمة ربّکم... و تقولوا...»
4- تسبیح الهی نمونه حمد و ذکر الهی است. «تذکّروا نعمة ربّکم... سبحان الّذی»
5 - رام بودن زمین و مرکب حیوانی برای انسان، از نعمت‏های بزرگ الهی است. «سخر لنا هذا»
6- اگر خداوند حیوانات را رام نمی‏ساخت، انسان ز بهره‏گیری آن عاجز بود. «ما کنّا له مقرنین»
7- اعتراف به عجز، خود نمونه‏ای از شکر است. «و ماکنا له مقرنین»
8 - به هنگام سوار شدن بر مرکب برای سفر، خدا را سپاس گوییم و به یاد سفر نهایی باشیم. «تذکّروا نعمة ربّکم اذا استویتم علیه و تقولوا... انا الی ربّنا منقلبون»