تربیت
Tarbiat.Org

منتهی الآمال تاریخ چهارده معصوم (جلد دوم)
حاج شیخ عباس قمی (رضوان الله علیه)

چهاردهم - در آن چیزی که مشاهده کرد داود رقّی از دلائل آن حضرت در سفر سند

و نیز در آن کتاب است که داود رقی گفت: من با حضرت صادق علیه السلام بودم که حضرت به من فرمود چه شده که می‏بینم تغییر کرده؟ گفتم: تغییر داده آن را قرضی بزرگ که رسوا کننده است و من قصد کرده‏ام برای قرضم به کشتی سوار شوم بروم به سند به نزد برادرم فلان، فرمود: هرگاه خواستی بروی برو، گفتم: باز می‏گرداند مرا از توجه به این سفر هولهای دریا و زلزله‏های آن، فرمود: آن خدایی که تو را حفظ می‏کند در خشکی، حفظ می‏کند تو را در دریا؛ ای داود! اگر ما نبودیم نهرها جاری نمی‏شد و میوه‏ها نمی‏رسید و درختها سبز نمی‏گشت. داود گفت: من سوار کشتی شدم و سیر کردم تا رسیدیم به ساحل همان جایی که خدا خواسته کشتی آنجا برود پس بیرون آمدم از کشتی بعد از آنکه صد و بیست روز بود که در کشتی بودم و این وقت پیش از زوال جمعه بود و آسمان را ابر گرفته بود. پس ناگاه نوری درخشنده ظاهر شد از کنار آسمان تا روی زمین پس صدایی آهسته به گوشم رسید که ای داود! این وقت زمان قضای دین تو است سر بلند کن که سالم ماندی، گفت سر بلند کردم ندایی به من رسید که برو پشت آن پشته سرخ چون به آنجا رفتم دیدم صفحه‏هایی از طلای سرخ در آنجا است که یک طرفش صاف است و در جانب دیگرش این آیه شریفه نوشته شده: هذاَ عَطاءُنا فَاَمْنُنْ اَوْ اَمْسِکْ بِغَیْرِ حِسابٍ؛ یعنی این بخشش ما است به تو پس عطا کن از آن بر هر که خواهی یا منع کن آن را از هر که خواهی که حسابی بر تو نیست.(410)
راوی گفت: پس از آن طلاها برداشتم و آنها را قیمتی بود که احصا نمی‏شد، گفتم کاری به آن نمی‏کنم تا بروم مدینه، پس آمدم به مدینه و وارد شدم بر حضرت صادق علیه السلا آن حضرت فرمود: ای داود! عطای ما به تو آن نوری بود که درخشید برای تو نه آن طلا که رفتی نزد آن و لکن آن برای تو گوارا باد، عطایی است بر تو از پرورگار کریم پس حمد کن خدا را. داود گوید از معتب خادم حضرت، سؤال کردم که حضرت در آن وقت که من از کشتی بیرون آمدم چه می‏کرد؟ گفت آن حضرت وقتی که تو می‏گویی حضرت مشغول بود به حدیث گفتن با اصحابش که از جمله ایشان بود خیثمه و حمران و عبدالأعلی رو کرده بود به ایشان و حدیث می‏کرد ایشان را به مثل آنچه ذکر کردی، پس چون وقت نماز شد حضرت برخاست و نماز گذاشت با ایشان. داود گفت: سؤال کردم این را از آن جماعت، ایشان نیز همین حکایت را برایم نقل کردند.(411)