تربیت
Tarbiat.Org

حماسه کربلا (دمع السجوم)
حاج شیخ عباس قمی (رضوان الله علیه)

مقدمه : در ولادت مولانا الحسین علیه‏السلام

بدان که علماء حدیث و ارباب تاریخ را از عامه و خاصه خلاف است در روز و ماه و سال ولادت حضرت ابی عبدالله الحسین علیه‏السلام، بعضی گویند: سیم شعبان و بعضی گویند: پنجم آن و بعضی پنجم جمادی الاولی سال چهارم هجرت و گروهی گفتند: در آخر ربیع الاول سال سیم و این قول را شیخ ابوجعفر طوسی رحمه الله در تهذیب و شیخ شهید در دروس اختیار کردند موافق با روایتی که ثقه‏الاسلام کلینی عطرالله مرقده روایت کرده است از حضرت ابی عبدالله علیه‏السلام که بین امام حسن و امام حسین علیهما السلام یک طُهر فاصله بود و میان ولادت آن دو امام شش ماه و ده روز بود.
مؤلف کتاب گوید: مراد آن حضرت به طهر اقل طهر است که ده روز است و ولادت حضرت حسن علیه‏السلام در پانزدهم رمضان سال بدر یعنی سال دوم هجرت بوده هم در روایت آمده است که میان حسن و حسین علیهماالسلام شش ماه و در مناقب ابن شهرآشوب از کتاب انوار نقل کرده است که خداوند تبارک و تعالی پیغمبر اکرم را تهنیت گفت به حمل و ولادت حضرت حسین علیه‏السلام و او را تعزیت گفت به قتل وی و حضرت فاطمه علیهاالسلام این را بدانست و بر او ناگوار آمد و آیه فرود آمد: حملته امه و وضعته کرها و حمله و فصاله ثلثون شهرا.(5)
حمل زنان نه ماه است و هیچ فرزندی شش ماهه نزاد و غیر از عیسی و حسین علیهماالسلام، مؤلف گوید: احتمال قوی می‏دهم که اصل روایت یحیی و حسین بوده است چون حضرت یحیی و حضرت حسین علیهماالسلام در بسیاری از چیزها به یکدیگر شباهت داشتند از جمله در مدت حمل.
و در خبر است که مدت حمل یحیی شش ماه بود و اما مدت حمل عیسی علیه‏السلام مطابق روایات بسیار نه ساعت بود و هر ساعتی ماهی و به اعتبار آن است. صدوق به سند خود از صفیه بنت عبدالمطلب علیه‏السلام روایت کرده است که چون حضرت امام حسین از مادر متولد شد من پرستار مادر او بودم پیغمبر صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: ای عمه فرزند مرا بیاور نزد من گفتم: یا رسول الله او را هنوز پاکیزه کرده‏ایم فرمود: ای عمه مگر تو او را پاک می‏گردانی، خداوند او را پاک و پاکیزه کرده است.
و در روایت دیگر است که او را به رسول خدا داد و حضرت زبان خویش در دهان او نهاد و حضرت حسین علیه‏السلام زبان رسول خدای را می‏مکید صفیه گفت: گمان نمی‏کنم که رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم او را غذا داد مگر با شیر و عسل و گفت بول کرد پس رسول صلی الله علیه و آله و سلم میان دو چشم او بوسید و او را به من داد در حالتی که می‏گریست و میگفت: ای پسرک من خدای لعنت کند قومی را که تو را می‏کشند و این را سه بار فرمود صفیه گفت: گفتم پدر و مادرم فدای تو او را که می‏کشد فرمود: گروه ستمکار از بنی امیه لعنهم الله.
در روایت است که رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم در گوش حضرت حسین علیه‏السلام اذان گفت آن روز که متولد شد و در روایت دیگر است که در روز هفتم گوسفندی املح یعنی سپید به سیاه آمیخته رای او عقیقه کرد. دیگران آن را با دیناری به قابله داد آن گاه سر او بتراشید و هم سنگ آن سیم تصدیق کرد و سر او را به خلوق که عطری است، معطر ساخت.
و ثقة الاسلام کلینی روایت کره است در ضمن حدیثی که حضرت حسین علیه‏السلام از حضرت فاطمه سلام الله علیها و از هیچ زنی شیر نخورد او را نزد نبی اکرم صلی الله علیه و آله و سلم می‏آورند ابهام در دهان او می‏گذاشت و می‏مکید به اندازه که دو روز یا سه روز او را بس بود پس گوشت حسین علیه‏السلام از گوشت و خون رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم روئیده شده.
صدوق عطر الله مرقده از حضرت صادق علیه‏السلام روایت کرده است که می‏گفت حسین بن علی علیه‏السلام چون متولد شد خدای تعالی جبرئیل را فرمود با هزار فرشته فرود آید به تهنیت رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم از جانب خدا و از جانب خود، پس جبرئیل فرود آمد و بر جزیره در دریا بگذشت، در آن جا ملکی بود فطرس نام و از حمله بود. خداوند عالم او را برای انجام امری نامزد فرمود او کندی کرد در انجام آن پس بال او را بشکست و در آن جزیره انداخت هفتصد سال عبادت خدا کرد تا حسین بن علی علیه‏السلام متولد شد آن ملک به جبرئیل گفت آهنگ کجا داری گفت: خدای تعالی به محمد صلی الله علیه و آله و سلم فرزندی بخشیده است مرا فرستاده است به تهنیت او از جانب خدای تعالی و از جانب خود گفت: ای جبرئیل مرا بردار و با خود ببر شاید محمد صلی الله علیه و آله و سلم برای من دعا کند.
جبرئیل او را برداشت و چون بر نبی صلی الله علیه و آله و سلم وارد شد و تهنیت گفت از طرف خدای تعالی و از طرف خود و حال فطرس بگفت رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: خود را به این مولد مسح کن و به جای خود باز شو. فطرس خود را به حسین بن علی علیه‏السلام بمالید و برخاست و گفت: ای رسول خدا امت تو این فرزند را می‏کشند و مکافات این انعام او بر من واجب است پس هیچ کس او را زیارت نکند مگر او را آگاه سازم و هیچ سلام نکند بر او مگر آن که سلام او را به حضرت او برسانم و هیچ کس صلوات نفرستد مگر این که صلوات او را تبلیغ کنم این بگفت و بالا رفت.
و روایت دیگر به جای خود عروج کرد و می‏گفت: کیست مانند من که آزاد شده حسین فرزند علی و فاطمه علیهماالسلام و جد ایشان احمد شوم - صلوت الله علیهم اجمعین - شیخ طوسی در مصباح روایت کرده است که توقیعی خارج شد به قاسم بن علاء همدانی وکیل ابی محمد علیه‏السلام که مولانا الحسین بن علی علیهماالسلام روز پنجشنبه سوم شعبان متولد شد پس آن را روزه بدار و این دعا بخوان:
اللهم انی اسئلک بحق المولود فی هذ الیوم و در این دعا است و عاذ فطرس بمهده فنحن عائذون بقبره من بعده.
سید در ملهوف گوید: در آسمان‏ها فرشته نماند مگر بر نبی صلی الله علیه و آله و سلم فرود آمد هر یک سلام داده به حسین علیه‏السلام تعزیت گفتند و او را خبر دادند به ثوابی که عطا شود به او و تربت او را عرضه داشتند بر رسول خدا و او می‏فرمود: اللهم اخذل من خذله و اقتل من قته و لا تمنعه بما طلبه.
ابن شهرآشوب در مناقب گوید: که در حدیث آمده است که روزی جبرئیل فرود آمد و فاطمه سلام الله علیها را یافت خوابیده است و حضرت حسین علیه‏السلام به عادت اطفال بی تابی می‏کرد پس جبرئیل بنشست و او را مشغول کرد از گریه تا مادرش بیدار شد و رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فاطمه را از این بیاگاهانید.
سید بحرانی در مدینه المعاجز روایت می‏کند: از شرحبیل بن ابی عوف که گفت: چون حسین علیه‏السلام متولد شد فرشته‏ای از فرشتگان فردوس اعلی فرود آمد و به دریای اعظم رفت و در اقطار آسمان‏ها و زمین فریاد زد: ای بندگان خدا جامه‏های حزن بپوشید و اظهار غم و اندوه کنید که جوجه محمد صلی الله علیه و آله و سلم مذبوح و مظلوم است.