تربیت
Tarbiat.Org

توتیای دیدگان زندگانی خاتم پیامبران (صلی الله علیه و آله)
حاج شیخ عباس قمی (رضوان الله علیه)

سخن گفتن پیامبر صلی الله علیه و آله‏

انس گفته است: پیامبر صلی الله علیه و آله برای تفهیم بیشتر، یک سخن را سه بار تکرار می‏فرمود.
امام حسن علیه السلام می‏فرماید: از دایی خود، هند بن ابی هاله - که توصیفگر خوبی بود - درخواست کردم که سخن گفتن پیامبر صلی الله علیه و آله را برایم شرح دهد. گفت: آن حضرت همواره محزون و در حال اندیشه بود. آسودگی نداشت. سکوتش دائم بود و جز در مواقع نیاز سخن نمی‏گفت. کلام را با نام خدا شروع می‏کرد و به پایان می‏رساند. خلاصه و پر معنا سخن می‏گفت. گفتارش بی‏افزونی و کاستی بود. به کسی جفا و اهانت نمی‏کرد و نعمت خدا را - هر چند ناچیز بود- بزرگ می‏شمرد و از آن بدگویی نمی‏کرد. از مزه خوراک نه بدی می‏گفت؛ نه آن را می‏ستود.
دنیا و امور دنیایی او را خشمگین نمی‏ساخت. ولی هر گاه از حق (و دستور خدا) تجاوز می‏شد، هیچ چیز جلوی خشم او را نمی‏گرفت تا انتقام آن را باز ستاند. برای امور شخصی خود خشمگین نمی‏شد و انتقام نمی‏گرفت.
با تمام دست اشاره می‏کرد و در حال تعجب دستها را زیرورو می‏گرداند. در هنگام سخن گفتن دستها را به هم می‏پیوست و با کف دست راست بر انگشت شست دست چپ می‏زد. در حال خشم روی خود را برمی‏گرداند و چون شادمان می‏شد، چهره‏اش خندان می‏گشت. خنده‏اش بیشتر تبسم بود و چون دهان به خنده می‏گشود، دندانهایی چون تگرگ سپید و درخشان پدیدار می‏شد.