تربیت
Tarbiat.Org

توتیای دیدگان زندگانی خاتم پیامبران (صلی الله علیه و آله)
حاج شیخ عباس قمی (رضوان الله علیه)

زهد و خداترسی و طاعت و شدت عبادت آن حضرت‏

روایت است که پیامبر صلی الله علیه و آله به اندازه‏ای نماز گزارد که دو پایش آماس کرد.(390) از امام باقر علیه السلام روایت کرده‏اند که فرمود:
رسول خدا صلی الله علیه و آله شب را نزد عایشه بود. عایشه گفت: ای پیامبر خدا، چرا خود را به رنج می‏افکنی در حالی که خداوند تمام گناهان گذشته و آینده‏ات را بخشوده است؟! آن حضرت فرمودند: ای عایشه، آیا بنده‏ای شاکر نباشم؟
(و نیز فرمود:)
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله هنگام نماز بر انگشتان پای خود می‏ایستاد... تا خداوند این آیه را نازل فرمود:
طه، ما انزلنا علیک القران لتشقی.
(طه، ما قرآن را بر تو نازل نکردیم تا خود را به رنج افکنی.)(391)
امام زین العابدین علیه السلام فرمودند:
خداوند تمام گناهان گذشته و آینده جدم رسول خدا صلی الله علیه و آله را آمرزیده بود، ولی حضرتش کوشش در عبادت خدا را کنار نگذاشت. به پدر و مادرم سوگند که بقدری در عبادت پافشاری کرد که ساقهایش ورم و پاهایش آماس کرده بود. به حضرتش گفتند: چرا این چنین می‏کنی با اینکه خداوند تمام گناهان تو را آمرزیده است؟! فرمود:
افلا اکون عبداً شکورا؟!
آیا بنده‏ای شکرگزار نباشم؟!(392)
و نیز روایت شده:
هنگامی که حضرتش به نماز می‏ایستاد از سینه‏اش صدایی مانند جوشش بخار می‏آمد.(393)
ابن (أبی) هاله گوید: رسول خدا صلی الله علیه و آله پیوسته در اندوه بود و همیشه تفکر می‏کرد و هرگز استراحت و آسایش نداشت.
و ابوذر رضوان الله علیه گفته است:
شبی پیامبر خدا صلی الله علیه و آله از خواب بیدار شد. این آیه را تکرار می‏کرد:
ان تعذبهم فانهم عبادک و ان تغفر لهم فانک انت العزیز الحکیم(394)
(اگر آنان را عذاب کنی آنان بندگان تواند. و اگر از گناه آنان درگذری تو توانا و درستکار هستی.)(395)
روزی پیامبر خدا صلی الله علیه و آله و سلم به ابن مسعود فرمود: برای من قرآن بخوان. او گوید:
سوره نساء را آغاز کردم و چون به آیه:
فکیف اذا جئنا من کل امة بشهید و جئنا بک علی هؤلاء شهیدا؟(396)
(چگونه است آنگاه که از هر طائفه گواهی آریم و تو را بر این امت شاهد آوریم؟)
رسیدم، دیدم که اشک از چشمان ایشان سرازیر شد و فرمود: دیگر بس است.(397)