تربیت
Tarbiat.Org

مرواریدهای درخشان‏
حاج شیخ عباس قمی (رضوان الله علیه)

زندگی نامه مؤلف رحمة الله علیه‏

حاج شیخ عباس قمی، (عباس بن محمد رضا بن ابی القاسم، 1294 - 1359 قمری) محدث، رجالی، سیره نویس، دعا شناس و قرآن پژوه بزرگ معاصر است.
ایشان در سال 1294 قمری در شهر مقدس قم به دنیا آمد مقدمات علوم اسلامی را در همان شهر فرا گرفت در سال 1316 به نجف اشرف کوچ کرد و در عین شاگردی و خوشه چینی از خرمن فضل و فرهنگ حاج میرزا حسین نوری، صاحب مستدرک الوسائل و مصاحبت و ملازمت با او در مقابله بعضی از آثار استادش با او همکاری داشته و از او که از بزرگترین محدثان عصر بوده، اجازه روایت دریافت کرده است.
پس از فوت استادش در سال 1320 ق، به قم بازگشت و تا سال 1329 ق در آنجا به سر برد. پس از دو سال به مشهد مقدس رفت و تا سال 1346 ق در مشهد زیست و سپس به نجف اشرف بازگشت و در سال 1359 ق در این شهر در گذشت و در آستانه امیرالمؤمنین علیه السلام در جوار مرقد استادش، محدث نوری، مدفون شد محدث قمی در عمر شصت و پنج ساله‏اش که در زهد و پارسائی و فقر ظاهری و غنا و استغنای باطنی گذارند 65 اثر ارزشمند علمی تقدیم دوستداران معارف و فرهنگ شیعی کرد که معروف‏ترین آنها مفاتیح الجنان است و در هر خانه‏ای در کنار قرآن یک مفاتیح الجنان وجود دارد. کتاب مهم و ارزشمند دیگر او سفینه البحار است که گرچه فهرست بحارالانوار قلمداد می‏شود اما خود بنفسه کتاب مستقل و پر محتوایی است و مباحث قرآنی در آن بسیار به چشم می‏خورد و کتاب قرآنی دیگر او الدر النظیم فی لغایت القرآن الکریم است که در قم به چاپ رسیده است (به نقل از کتاب دانشنامه قرآن و قرآن پژوهی)
هدف از دست یازیدن به تجدید چاپ این کتاب، در وحله نخست احیاء سنن اسلامی و احیاء آثار بزرگان دینی می‏باشد به ویژه که کتاب، نوشته عالم بزرگ و دعا شناس خبره‏ای چون محدث قمی (ره) می‏باشد که غیر از این کتاب 14 تالیف دیگر در زمینه ادعیه و زیارات نگاشته‏اند که معروف‏ترین آنها مفاتیح الجنان می‏باشد. در وحله دوم نیازی است که امروز جامعه ما و به ویژه نسل جوان به ادعیه وارده از اهل بیت عصمت و طهارت علیه السلام دارد.
چطور است که دیگران، ظروف پوسیده و زنگ زده هزاران سال قبل را با صرف بودجه‏های کلان، از اعماق زمین بیرون می‏آورند و پیرامون آن به تحقیق می‏پردازند و آن را در معرض تماشا قرار می‏دهند ولی ما گوهرهای درخشان ادعیه و کلمات گهر بار ائمه معصومین علیه السلام این گنجینه‏های معنویت را احیاء ننماییم و با احیا و نشر نوین آن ذائقه تشنه جویندگان آن را سیراب نسازیم؟
به راستی اگر تلاش و مجاهدت عالمانی مخلص، چون حاج شیخ عباس - همو که احترام خاص او در کتاب‏هایش به ائمه معصومین علیه السلام انسان را به شگفتی وا می‏دارد و البته حاکی از معرفت ایشان به مقام والای آن بزرگواران است - نبود، آیا این همه اثر دینی در اختیار داشتیم؟